Choose a country

W największym mieście Moraw znajduje się jeden z najnowocześniejszych i najciekawszych architektonicznie portów lotniczych Europy. Ten przypominający statek kosmiczny budynek nie powstałby bez zastosowania nowatorskich rozwiązań z aluminium firmy Reynaers, wiodącego europejskiego dostawcy wysokiej klasy systemów aluminiowych.

Zaprojektowany przez Petra Parolka, budynek odlotów w porcie lotniczym Tuřany, otwiera nowy rozdział w historii czeskiej architektury. Futurystyczny terminal to prawdziwy przełom w zabudowie Brna, w którym cała dwudziestowieczna architektura miasta przybrała styl funkcjonalistyczny.
Samo lotnisko zostało zbudowane w latach 50-tych, ale do końca lat 90-tych niewiele się na nim działo. W 2004 roku nowym właścicielem lotniska Tuřany został Region Morawy Południowe. Rok później uruchomiono tu regularne połączenia z Londynem, Monachium
i Pragą, a liczba obsługiwanych pasażerów szybko przekroczyła 300.000 osób rocznie. Istniejący budynek portu lotniczego przekształcono w halę przylotów, postanawiając wybudować bardziej reprezentacyjny terminal odlotów.

„Antibox”
Zarząd portu lotniczego miał nadzieję, że nowy budynek będzie unikalny i łatwo rozpoznawalny przez pasażerów. Opisując genezę projektu terminalu, architekt Petr Parolek podkreśla, że jego zamiarem było znalezienie prostej formy będącej odzwierciedleniem atmosfery, jaką tworzą samoloty. Wybrał w tym celu prostopadłościenną bryłę o aerodynamicznym kształcie o nazwie „Antibox”. W rezultacie powstał budynek, którego forma pod względem estetycznym kojarzy się ze statkami powietrznymi, jednocześnie symbolizuje bramę prowadzącą do Regionu Moraw Południowych. Przeszklenia wkomponowane w fasady przywodzą na myśl przyloty
i odloty. W nocy fascynujące wrażenie wywołuje widok rozjarzonego światłami portalu wejściowego, który widoczny jest na odległość kilkuset metrów.
Istotne znaczenie dla projektu obiektu miała bliskość pola bitwy pod Austerlitz. Nowy terminal jest także symbolicznym pomnikiem ku czci Napoleona. Architekt nalegał, by budynkowi nadano nazwę „Brno Napoleon Terminal”, uważając że może ona pomóc zainteresować turystów miejscowością Austerlitz i zwiększyć atrakcyjność brneńskiego portu lotniczego. Propozycja ta nie została jeszcze zaaprobowana, więc podróżni wyruszający ze Stansted, na tablicach informacyjnych na razie czytają informacje o odlotach samolotów lądujących na lotnisku Brno-Turany.

Wielka poduszka
Architektura nowego terminalu odlotów przełamuje utarte schematy. Wewnątrz obiektu dominującym elementem są konstrukcje stalowe. Przez świetliki dachowe, otwierające się jak skrzela gigantycznego stwora, wpada do środka światło dzienne. Czas spędzony w nowym terminalu odlotów może być dla podróżnych niezapomnianym doświadczeniem.
W zakresie szklenia świetlików na etapie pomiędzy fazą projektową a fazą wdrożeniową dokonano interesujących zmian. Architekt zaplanował dla świetlików ? podobnie jak dla fasad – stalową konstrukcję wsporczą. W trakcie konsultacji z wykonawcą szklenia okazało się jednak, że nie ma konieczności jej stosowania, ponieważ znakomitym rozwiązaniem będzie zastosowanie na całej wysokości fasady ścian osłonowych i profili aluminiowych systemu CW 50 firmy Reynaers. System CS 68 tej samej firmy użyto natomiast do wykonania otwierających się części przeszklenia. W oknach zastosowano szyby o bardzo niskim stopniu odbicia światła, by chronić pilotów lądujących samolotów przed oślepianiem.
Konstrukcja przeszklenia fasad jest stosunkowo prosta, jednak każda część konstrukcji, w której znajdują się świetliki, jest inna. Każde okno świetlikowe ma inną długość, inny kształt lub zamontowane jest w innym położeniu. System firmy Reynaers pozwolił uprościć konstrukcję i w konsekwencji zredukować czas potrzebny na jej wykonanie. Architekt uwzględnił propozycje wykonawcy i przyznał, że pozwoliły one osiągnąć większą ekspresję wizualną, niż rozwiązania proponowane w opracowanym studium projektu.
W specyfikacji wymagań określonej przez inwestora, ważne miejsce zajmował aspekt finansowy przyszłej eksploatacji tego obiektu. System Reynaers spełnił oczekiwania inwestora. Ramy przeszklenia mają bardzo dobry współczynnik przenikania ciepła wynoszący Uf ? 2,47 W/m2K, a elementy z podwójnym oszkleniem ? Ug = 1,1 W/m2K.
Fasada budynku płynnie przechodzi w konstrukcję dachu. Łuskowo zbudowany szkielet konstrukcji, wykonany z blachy metalowej, przypomina przykucniętego gada lub wielką poduszkę spoczywającą na łące. Z daleka cieszy oko łagodnie odbijająca światło krągła forma terminalu. Jego rzucający się w oczy kształt jest nie tylko atrakcją dla podróżnych
i turystów, lecz przyciąga również mieszkańców Brna i okolic, którzy przyjeżdżają tu jedynie po to, by zobaczyć ten nadzwyczajny budynek.